counter create hit

مطالب مرتبط:

آشپزی برای کودکان، طرز تهیه مربای گل

مربای گل سرخ مربایی است با عطر و طعم فراوان. در طرز تهیه مربای گل سرخ ابتدا گلبرگها را تمیر کرده و در نصف لیوان آب بخیسانید و کناربگذارید.

زور زدن نوزاد در خواب، چه دلیلی دارد؟

نوزاد پسر دارم 1 ماهه جند روزه تو خواب میپره و دل درد داره فقط خودشو جمع میکنه به داخل و فشار میاره برای مدفوع.

علل کابوس دیدن کودکان

کابوس ها معمولا حالت هایی هستند که برخلاف وحشت های شبانه برای کودک و والدین نیز مشکلاتی را ایجاد می کند و این کابوس ها ناشی از اضطراب و نگرانی های کودک بوده و واکنشی نسبت به رویاهای ترسناک است. ...

حساسیت به پروتئین گاوی در نوزادان، چه علائمی دارد؟

علایم حساسیت به پرتئین شیر گاو در نوزادان چیست؟وجود اگزما در صورت به تنهایی میتواند نشان دهنده حساسیت به پرتئین شیر گاو باشد.

خستگی شدید در بارداری، ناشی از چیست؟

بسیاری از خانم ها در سه ماهه اول، زمانی که بدن آن ها دارد کم کم به باردار بودن عادت می کند، بیش ترین میزان خستگی را تجربه می کنند.

دلایل خیانت در زندگی زناشویی، راه هایی برای جلوگیری

وقتی که نیازهای احساسی و جسمانی ما به بهترین وجه برآورده شوند، تمایلی به جست و جوی آن ها در مکان های دیگر نداریم.

عمل واریکوسل در مردان، زمان نزدیکی بعدی

عمل واریکوسل انجام دادم کی می تونم نزدیکی داشته باشم؟

رنگ کردن مو، نکاتی که بانوان باید بدانند

یکی از اشتراک هایی که معمولا بین زنان دنیا مشاهده می شود استفاده مکرر از رنگ موهای مختلف و تغییر آن است تا به ظاهر دلخواه خود برسند.

نحوه مراقبت از کودک، همسرم همکاری نمیکنه چرا؟

مسئولیت پذیری زوجین در قبال هم و همکاری و مشارکت آنها در انجام وظایف مربوط به نوزاد، باید کاملا شناخته شود و مورد پذیرش هر دو طرف باشد.

توده زیر بغل در زنان، علتش اپیلاسیونه؟

توده کوچک در زیر بغل راستم احساس میکنم، ممکنه در اثر اپیلاسیون باشه؟

افتادن حلقه ختنه نوزاد، چقدر زمان میبره؟

پسرم پنجاه روزه هستش و امروز یه هفته هست که ختنش کردیم ولی هنوز حلقش نیفتاده میخواستم ببینم جای نگرانی نیست؟

کم کاری تیروئید نوزادان، نیاز به درمان داره؟

شیرخوار دوماهه دارم. زردیش طول کشیده. با انجام آرمایش متوجه شدیم تیروئید کم کار داره.

جوش قرمز صورت نوزاد، راه درمان

من یه دختر دو ماهه دارم تقریبا بعد از یک ماه که به دنیا اوم صورتش جوشای قرمز رنگی در اورد و پوستش زبر شده و خشک کرم مرطوب کننده فیروز هم به پوستش میزنم فایده نداره. ...

فروش تخمک اهدایی، حتی قاچاقی

این روزها کمبود تخمک سبب شده دولت بریتانیا تصمیم بگیرد به درمانگاه ها و پژوهشگاه ها اجازه دهد به زنان اهدا کننده تخمک، ۲۵۰ پوند معادل ۵۰۰ دلار به علاوه هزینه ایاب و ذهاب و خدمات پزشکی بپردازند. ...

وابستگی بیش از حد به خانواده، همسر چه کند؟

همسرم خیلی به خانواده اش وابسته است، باید چه کار کنم؟

تاثیر چاقی در دوران بارداری

افزایش وزن بیش از حد طبیعی در دوران بارداری سبب افزایش خطر ابتلا به بیماریهایی نظیر فشارخون بالا،....

زمان تخمک گذاری در زنان، قابل محاسبه است؟

متوجه نمی شوم چه زمانی تخمک گذاری است؟

آموزش غذا خوردن به نوزادان، چرا یاد نمیگیره؟

دخترم متولد ۱۶ خرداد ۹۶ هست، وزن اولیه ۳۳۵۰ و وزن فعلی ۸۱۵. بنظرتون کمبود وزن داره؟ لطفا راهنماییم کنید چکار کنم برای افزایش وزنش؟

سرکلاژ دهانه رحم، مناسب چه کسانی است؟

من در هفته 17 حاملگی سونوگرافی رفتم و طول سرویکس 29 بود

کیسه آب جنین در بارداری، چه نقشی دارد؟

کیسه آب جنین و مایع موجود در آن یکی از مهم ترین نقش ها را در رشد و تکامل جنین بازی می کنند.

سونامی

سونامی

سونامی و > فرهنگی - اجتماعی - داستان > مریم کوچک:این مقرون به صرفه است. بین من و دانیل. من به او کتاب خوک. خلاصه ای از نقد و زندگی عادی خط ۱۴ فونت نازنین و.... برای من نوشتن و چاپ. من هم به جای, فیلم و بنابراین یک اینترنت چیزی ، مرگ روي ماه بود و ما به نوبه خود اگر ما. این عادلانه هستند. من در اصل من فکر می کنم. در ادبیات همه باید آن را یک کار جانبی) که همچنین کمک می کند. اما با تاسف ، فشار افراد مانند سونامی است. آن پایین پایین پایین از اقیانوس کوچک افراد با روي و دیگر و پس از آن دیگر و خلاصه ای از سنگ و بزرگترین آب در سرعت نور به ساحل زیبا و آرام و آبی-پرتاب ميکنند. در ساحل آرام زندگی به عنوان سونامی. برای اولین بار " با پیشنهاد آقای, معلم, ادبی آغاز شده است. - مطالعه در پنج نقطه از این. او گفت: به من می گویند که جزئیات پیشنهاد این است. تنها دو نفر از این پیشنهاد استقبال می شود. پس از آن با دانيال قرار و مدار گذاشتيم اسم من هم رفت توي ليست آقاي دانش و شديم سه نفر. هفته‌اي يک داستان از نويسنده‌ي نوجوانان، آقاي سالار عظيمي مي‌گرفتيم، بعد از خواندنشان خلاصه‌نويسي و نقد آن‌ها را به کلاس مي‌آورديم. از کجا فهميدم براي نوجوانان است؟ چون مطالب توي شناسنامه را خواندم. روزهاي دوشنبه فقط 10دقيقه من و آن دو نفر خلاصه‌ي داستان‌ها را توي کلاس مي‌خوانديم. شش هفته گذشت. اوضاع مثل هميشه خوب بود. آقاي دانش گفت: «شما که داريد کتاب‌هاي آقاي عظيمي رو مي‌خونيد، بريد از توي اينترنت زندگي‌نامه‌اش رو هم پيدا کنيد.» جلسه‌ي هفتم، بهزاد وفا خلاصه‌اي از زندگي نويسنده را سر کلاس آورد و خواند. من که اصلاً حواسم نبود. به قسمت هشتم سريال «خانه‌اي ويران» فکر مي‌کردم. فقط دوتا کتاب ديگر مانده بود تا پنج نمره‌ي کامل را بگيرم. شب کتاب‌ها و دي‌وي‌دي آخرين قسمت سريال «انتقام هري» را دو دستي تقديم دانيال کردم. نمي‌دانستم سنگ‌هاي سونامي زير اقيانوس آرام زندگي تحصيلي من روي هم افتاده‌اند تا کم‌کم خودشان را به ساحل برسانند  و همه‌چيز را خراب کنند. بالأخره بعد از خواندن هشت کتاب و خلاصه‌برداري و نقد، من، بهزاد وفا و رضا حکيمي پنج نمره گرفتيم. انسان بايد زرنگ باشد. اين معامله‌ا‌ي پاياپاي بود. دي‌وي‌دي سريال «اشباح سرگردان» دانيال هم کامل شد. روز دوشنبه 18اسفند سونامي آمد. آقاي دانش گفت: «براتون سورپرايز دارم پسرها! البته جاي خوشحالي بيش‌تر داره براي وفا، حکيمي و پنهاني.» اسم خودم را که شنيدم تعجب کردم. حکيمي غايب بود. دستش شکسته بود. دو روز بود که مدرسه نمي‌آمد. - آفرين به پسرهاي کتاب‌خون که باعث سربلندي همه هستن. چند دقيقه‌اي از مزاياي کتاب‌خواندن حرف زد و اين‌که اگر ما زندگي بزرگاني چون اديسون، هنري فورد و ابوعلي سينا را بخوانيم، مي‌بينيم يار غار آن‌ها هم کتاب بوده است. بدون شک سه‌تا کادوي روي ميز براي ما سه‌تا بود. براي اولين‌بار در عمرم مي‌خواستم توي کلاس تشويق شوم... خدا! - آقا اجازه، در مي‌زنن! فرهاد مينايي درست مي‌گفت. آقاي کوتاه‌قد، عينکي، با موهاي جوگندمي، کت و شلوار پوشيده، با يک کيف بزرگ چرمي پشت در بود. آقاي دانش رفت جلوي در و با شادي تمام از او دعوت کرد كه بيايد توي کلاس. بعد به من نگاه کرد: «بچه‌ها آقا رو مي‌شناسيد؟!»  همه ساکت بودند و به هم ديگر نگاه مي‌کردند. وفا خيلي يواش و شمرده گفت: «ببخشيد شما آقاي سالار عظيمي نيستيد؟ فکر کنم تو اينترنت عکستون ‌رو ديدم.» آقاي دانش با شنيدن اين کلمات از دهان وفا ذوق‌زده شد. - بله، نويسنده‌ي کتاب‌هايي که شما کل اين هشت هفته خونديد. آفرين پسر خوبم! سونامي آمد. ويراني حتمي بود. آقاي دانش! آقاي دانش چرا با زندگي من بازي مي‌کرد؟! معلم عزيزمان اسم من و وفا را خواند. از جايمان بلند شديم. نويسنده کنار آقاي دانش نشسته بود و سري سرشار از مهر براي ما تکان داد. - چه خوب! افتخار داديد خواننده‌ي کتاب‌هاي من شديد! ممنون، خلاصه‌نويسي و نقدهاي شما رو خوندم. آفرين، سه نفر بودن، پس اون يکي؟ همه‌ي بچه‌ها با هم گفتند: «دستش شکسته! رضا حکيمي آقا.» -بله بله! کدوم شما وفا و کدوم پنهاني هستيد؟ وفا گل از گلش شکفت. دستش را بالا برد: «من وفام.»       نمي‌دانستم چه اتفاقي مي‌افتد، ولي اصلاً بوي خوبي از اين اوضاع نمي‌آمد: «منم پنهاني هستم.» کاش دست، پا، سر و صورت من شکسته بود. دلم مي‌خواست جاي همه‌ي بچه‌هاي کلاس باشم، جز خودم. آقاي نويسنده کيفش را باز کرد، چند تا کتاب بيرون آورد و چيد روي ميز. - آقاي پنهاني نقد و خلاصه‌هاي شما بهتر و علمي بود. آفرين! البته براي شما هم خوب بود آقاي وفا. تبريک به دوست خوبم آقاي دانش به‌خاطر داشتن شاگرداني مثل شما. اولين نشانه‌هاي سونامي بود. اصلاً تشکر نکردم. کاش مثل پسر فيلم «ارواح خيابان 90» ناپديد مي‌شدم. آقاي دانش مثل ماهي که از تنگ توي اقيانوس رها شده باشد، مدام ورجه‌وورجه مي‌کرد. حتي يک‌بار هم که مي‌خواست بيايد وسط کلاس، پايش گير کرد به صندلي و نزديک بود بيفتد. به نويسنده گفت: «کلاس در اختيار شما و اين بچه‌هاي کتاب‌خون من.» خون تا ريزترين و باريک‌ترين رگ‌هاي سرم رفت و برنگشت. نويسنده اول از خودش، کتاب‌ها و حرفه‌ي نويسندگي حرف زد. از من و وفا خواست برويم پايين کلاس. - بدون تعارف با من حرف بزنيد، مثل نقدهاتون. به‌ويژه شما. به من نگاه کرد. - از کدوم کتابم بيش‌تر خوشتون اومد؟ بدون تعارف. تعصبي نيستم. به بهتر نوشتنم کمک مي‌کنه. سرش را تکان داد. منتظر بود. وفا دستش را بلند کرد: «من از کتاب «دهکده‌ي دفن‌شده» بيش‌تر خوشم اومد، چون عاشق چيزاي عجيب و ترسناکم.» همه به من نگاه کردند. - منم همين که وفا گفت. آقاي دانش با رضايت و شادي به نويسنده نگاه کرد. نويسنده يکي از کتاب‌ها را از روي ميز برداشت. روي جلد را نشانمان داد. هرچه به ذهنم فشار آوردم يادم نمي‌آمد که کتاب را کي گرفته و به دانيال داده‌ام. - از شخصيت‌هاي اين چي؟ کتاب را به وفا داد. سونامي بد چيزي است. ياد مردم بدبخت ژاپن افتادم. اسم کتاب «کتيبه‌هاي مفقود گورستان» بود. وفا مثل وقت‌هايي که هيجان‌زده مي‌شود، چندبار اين پا و آن پا شد و بعد گفت: «از شهاب خوشم آمد، چون باهوش بود. اگر اون نبود رمز کشف نمي‌شد.» نويسنده دوباره سرش را تکان داد و با خودکارش چيزي يادداشت کرد. انگار مسابقه‌ي 20سؤالي بود. حالا نوبت من بود. کاش خود دانيال اين‌جا بود. کاش يک نفر ديگر جاي من بود. کاش پنج نمره را اصلاً نمي‌گرفتم. - منم از شهاب خوشم آمد. رمز رو کشف کرد. نويسنده روي صندلي جابه‌جا شد. - بله، خيلي شخصيت‌ها رو خوب نقد کرده بودي. هرمز چه‌طور بود؟ مثل همون نوشته‌ي خودت بگو! رو به آقاي دانش کرد و گفت: «وقتي نقد ايشون رو در مورد شخصيت هرمز خوندم، گفتم خدايا من اين شخصيت رو خلق کردم يا اين پسر که اين‌قدر خوب شناختش؟!» به وفا نگاه کردم. وفا هم مرا نگاه کرد. پرسيد: «با کي هستيد آقا؟» نويسنده من را نشان داد: «آقاي پنهاني، آقاي پنهاني.» لعنت به ساعت‌ها که حرکت نمي‌کردند و زمان جلو نمي‌رفت. دست‌هايم مثل يک تکه يخ  سرد و بي‌حس شده بودند. مي‌ترسيدم سرم گيج برود و بيفتم وسط کلاس. - هرمز؟ راستش آقا يادم نيست‌. يه ذره بگيد شايد يادم بياد‌. توي کدوم کتابتون بود؟ آقاي دانش بلند شد‌. پنجره‌ي کلاس را نيمه‌باز کرد و گفت: «پنهاني، هول نکن! نويسنده از نزديک نديدي؟ نترس! آقاي عظيمي دوست خوب ما هستن.» توي دلم گفتم من که نويسنده نديده بودم. کاش هيچ‌وقت نمي‌ديدم. وفا دستش را بلند کرد: «به‌نظرم هرمز حسود بود. به شهاب حسادت مي‌کرد، ولي آخر داستان کمک‌هاي خوبي به شهاب کرد و باعث شد شهر نجات پيدا کنه.» هوشمند از ته کلاس داد زد: «پنهاني، نکنه اين کتابا رو نخوندي و الکي نمره گرفتي کلک؟» آقاي دانش چندبار با خودکارش روي ميز زد: «همه ساکت! ساکت!» بچه‌ها پچ‌پچ کردند. ساعتم را نگاه کردم. فقط نيم‌ساعت از کلاس گذشته بود.  کاش توي اقيانوس غرق مي‌شدم و کوسه‌ها نوش‌جانم مي‌کردند، ولي به اين مصيبت گرفتار نمي‌شدم. نويسنده درباره‌ي نويسندگي در ايران و جهان حرف زد. بچه‌ها چنان نگاهش مي‌کردند که انگار خودشان نويسندگان حرفه‌اي بودند. - من افتخار مي‌کنم که دنياي شما رو خوب مي‌شناسم. البته اين رو از حرفاي خود شما و خوانندگان کتاب‌هام فهميدم. من از خودم بي‌خودي تعريف نمي‌کنم. برگشت و چشم‌هايش را روي من و وفا ثابت نگه داشت. چرا مثل يک تکه آدامس به ما چسبيده بود و کنده نمي‌شد... خدايا؟! - اگه بخوايد يکي از کتاباي من رو به دوستاتون معرفي کنيد تا بخونن، کدوم رو پيشنهاد مي‌ديد؟ وفا زبانش را لاي دندان‌ها و روي لب‌هايش کشيد. دوست داشتم زودتر حرفي بزنم. - به نظرم توي اين کتاب‌ها کتاب «گودال عقرب» به دنياي ما و پسرهاي نوجوون نزديک‌تره. پدر و مادر کلاً همه‌ي بچه‌ها رو درک مي‌کردن و اشتباهات اون‌ها رو هي به رخشون نمي‌کشيدن. ساکت شد. بعد مثل قبل نگاه‌ها به طرف من برگشت. - و شما آقاي پنهاني! محمدي با آن صداي خروسکي‌اش گفت: «الآن دوباره مي‌گه هرچي وفا گفت.» همه‌ي بچه‌ها خنديدند. يک نفر هم دست زد. آقاي دانش زير چشمي نگاهم کرد. لپ‌هايش قرمز و صورتي شده بود. يک تکه کاغذ جلوي دستش بود که حالا صد تکه شده بود. آقاي نويسنده با کتاب‌هاي روي ميز خودش را سرگرم کرد. فکر کنم جواب سؤالش را گرفت. - کتاب‌خون‌هاي عزيز! براي بهتر نوشتن پيشنهادي براي من داريد؟ ديگر مستقيم نگاهمان نمي‌کرد. پيام اسدي گفت: «آقا فکر کنم به جاي کتاب‌هاي شما، پنهاني کتاب يه نفر ديگه رو خونده!» همه دوباره خنديدند و روي ميز زدند و هو کشيدند. تنم داغ‌داغ شد و سرم گيج رفت. آقاي دانش بلند شد. چندبار زد روي ميز. همه ساکت شدند. وفا يك پيشنهاد داد. چندتا از بچه‌ها هم چيزهايي گفتند، ولي من نمي‌شنيدم. نويسنده، يکي از کتاب‌هايش را برداشت و مقداري از آن‌ را خواند. آقاي دانش را نگاه کردم. توي فکر بود. کادوها را به من و وفا دادند. آقاي دانش از ما و نويسنده کنار هم عکس گرفت. سرم را بالا نمي‌گرفتم، دلم نمي‌خواست به نويسنده، آقاي دانش، بچه‌ها و هيچ‌کس ديگري نگاه کنم.   ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ تصويرگري: فرينا فاضل‌زاد